Διαδικασία πιστοποίησης για ηλεκτρονική συνταγογράφηση

Με την υπουργική απόφαση Φ.90380 / 25916 / 4456 / 29-12-2011 (ΦΕΚ 3008 / 29-12-2011, τεύχος Β), όπως σας είχαμε ενημερώσει προγενέστερα, δίνεται η δυνατότητα σε Οδοντιάτρους να συνταγογραφούν μόνο ηλεκτρονικά.

Όσοι λοιπόν επιθυμούν να ενταχθούν στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ως μη συμβεβλημένοι του ΕΟΠΥΥ, είτε φαρμάκων είτε παρακλινικών εξετάσεων θα πρέπει να προχωρήσουν σε πιστοποίηση μέσω αποστολής με fax υπεύθυνης δήλωσης τύπου Ν.1599/1986 την οποία μπορείτε να κατεβάσετε μαζί με οδηγίες αποστολής στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.e-syntagografisi.gr/ και συγκεκριμένα στο πλαίσιο που γράφει: 12-1-2012 ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑΤΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Π.Φ.Υ. ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΙΑΤΡΕΙΟ.

Για να κατεβάσετε τα έντυπα της Δήλωσης πατήστε ΔΗΛΩΣΗ ΙΑΤΡΟΥ ΜΗ ΣΥΜΒΕΒΛΗΜΕΝΟΥ (3).

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Συμβουλευτικά στην αίτηση δήλωση προς τον ΕΟΠΥΥ καλό είναι να συμπληρώσεται ιδιοχείρως τα παρακάτω: “Η Δήλωσή μου δεν υπέχει την έννοια της Αίτησης-Δήλωσης Σύμβασης με τον ΕΟΠΥΥ. Παραμένω αυτοαπασχολούμενος, μη συμβεβλημένος, στο ιδιωτικό μου ιατρείο

Αφού στείλετε την αίτηση θα λάβετε ένα e-mail με της οδηγίες για να μπορέσετε να εγγραφείτε , η υπεύθυνης δήλωσης που στείλατε είναι μόνο για να σας περάσουν στο σύστημα , όχι γι αν σας εγγράψουν , εγγραφή θα κάνετε μόνη σας στο διαδικτυακό τόπο του http://www.e-syntagografisi.gr/

 

Πηγή:www.osi.gr

Advertisements

Στοματικά διαλύματα: Είναι μια αθώα έκρηξη δροσιάς;

«Έχω αποκτήσει εμμονή με το στοματικό διάλυμα», μου έλεγε προ ημερών μια φίλη, που δεν διανοείται να βουρτσίσει τα δόντια της χωρίς να ολοκληρώσει τη διαδικασία με το αγαπημένο της στοματικό διάλυμα. Είναι αλήθεια ότι αυτά τα προϊόντα φρεσκάρουν την αναπνοή, ενώ ορισμένα έχουν και αντιμικροβιακή δράση. Ωστόσο, όταν χρησιμοποιούνται με εσφαλμένο τρόπο -κάτι που παρατηρείται συχνά-, μπορεί να γίνουν αιτία πολλών δεινών για το στόμα. Πρόσφατα, μάλιστα, δημοσιεύτηκε μια αυστραλιανή μελέτη που συνδέει τη χρήση των αλκοολούχων διαλυμάτων με τον καρκίνο του στόματος. Ας δούμε, λοιπόν, τι ισχύει όσον αφορά τα στοματικά διαλύματα, ποια είναι τα είδη τους και τι πρέπει να γνωρίζετε για τη δράση και τις παρενέργειές τους.

1.Για ευχάριστη αναπνοή
Τα περισσότερα στοματικά διαλύματα δημιουργούν την αίσθηση της δροσερής και ευχάριστης αναπνοής, κάτι που συνήθως διαρκεί για την επόμενη μισή ώρα. Μάλιστα, οι παρασκευάστριες εταιρείες αναζητούν διαρκώς τρόπους ώστε να παρατείνουν τη δράση τους. Η αίσθηση της φρεσκάδας οφείλεται στα έκδοχα που περιέχουν (αλκοόλη, αρωματικές ουσίες, π.χ. μέντα, κανέλα). Οι ειδικοί, πάντως, εξηγούν ότι αυτού του είδους τα διαλύματα δεν έχουν αποδεδειγμένη αντιμικροβιακή δράση και επομένως δεν θεωρούνται απαραίτητα για τη στοματική υγιεινή.
Ανεπιθύμητες ενέργειες Τα στοματικά διαλύματα αυτού του τύπου, όταν χρησιμοποιούνται συστηματικά, είναι πιθανό:
• Να αλλοιώσουν την αίσθηση της γεύσης.
• Να προκαλέσουν επιφανειακά «σκασίματα» του βλεννογόνου του στόματος.
• Να οδηγήσουν σε αλλεργικές αντιδράσεις (ερεθισμό του βλεννογόνου του στόματος έως και μικρές πληγές) εξαιτίας των αρωματικών ουσιών (μέντα, κανέλα) που περιέχουν σε μεγάλες συγκεντρώσεις. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να διακόπτεται αμέσως η χρήση τους.

Eίναι επικίνδυνα τα διαλύματα με αλκοόλη;

Σε ορισμένα στοματικά διαλύματα η περιεκτικότητα σε αλκο-
όλη φτάνει το 26% της σύνθεσής τους. Πρόσφατα, μάλιστα, δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Australian Dental Journal» μια μελέτη με 3.210 ανθρώπους, που έδειξε ότι η αλκοόλη των στοματικών διαλυμάτων αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του στόματος. Σύμφωνα, όμως, με πρόσφατη μετα-ανάλυση, που αξιολογεί τα στοιχεία 10 ερευνών των τελευταίων 20 χρόνων, μόνο σε 3 μελέτες -συμπεριλαμβανομένης και της αυστραλιανής- διαπιστώνεται ότι η αλκοόλη σχετίζεται με την αύξηση του κινδύνου για καρκίνο του στόματος. Οι υπόλοιπες 7 μελέτες δεν καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Επομένως, ο κίνδυνος δεν τεκμηριώνεται επαρκώς. Πάντως, η διάσταση των επιστημονικών απόψεων οδήγησε ορισμένες εταιρείες στη δημιουργία στοματικών διαλυμάτων χωρίς αλκοόλη (alcohol free).

2.Τα αντιμικροβιακά
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν κυρίως τα στοματικά διαλύματα με χλωρεξιδίνη – έναν ισχυρό αντιμικροβιακό παράγοντα που περιέχεται και σε αντισηπτικά καθαριστικά του δέρματος. Μία μόνο χρήση ενός διαλύματος χλωρεξιδίνης αρκεί για να μειώσει το μικροβιακό φορτίο του στόματος από 6 έως 12 ώρες. Οι λοιμωξιολόγοι, πάντως, δεν συνιστούν τη χρόνια καθημερινή χρήση τους, επειδή συμβάλλουν στη δημιουργία ανθεκτικών μικροβίων στο στόμα και διαταράσσουν τη φυσιολογική μικροβιακή ισορροπία του στόματος. Η χρήση τους δεν συνιστάται να ξεπερνά το διάστημα των 3 εβδομάδων, ώστε να αποφεύγονται τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Σε ποιους συστήνονται…
• Στους πάσχοντες από περιοδοντίτιδα (προχωρημένη μορφή ουλίτιδας όπου τα δόντια χάνουν τη στήριξή τους και πέφτουν), καθώς και σε όσους έχουν υποβληθεί σε περιοδοντικό χειρουργείο, έως ότου είναι σε θέση να βουρτσίσουν ξανά τα δόντια τους. ➔ Σε όσους δυσκολεύονται να βουρτσίσουν τα δόντια τους και να χρησιμοποιήσουν νήμα εξαιτίας κάποιου ιατρικού προβλήματος, π.χ. σε κλινήρεις ή χειρουργημένους ασθενείς. … Και σε ποιους όχι Τα στοματικά διαλύματα με χλωρεξιδίνη δεν συνιστώνται σε ανθρώπους με χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις στο στόμα (π.χ. άφθες, στοματίτιδα μετά από ακτινοθεραπεία), επειδή, αν υπάρχει ανοιχτή πληγή ή ερεθισμός στο βλεννογόνο του στόματος, η χλωρεξιδίνη προκαλεί έντονο τσούξιμο και πόνο.
Ανεπιθύμητες ενέργειες Η καθημερινή χρήση τους για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. ένα μήνα) μπορεί να οδηγήσει στον αποχρωματισμό των δοντιών (καφέ χρώμα), που αντιμετωπίζεται με τον καθαρισμό των δοντιών από τον οδοντίατρο. Επίσης, μπορεί να αποχρωματίσει και να επιμηκύνει τις θηλές της γλώσσας (τριχωτή γλώσσα) και να οδηγήσει σε παροδική απώλεια ή αλλοίωση της γεύσης (ιδιαίτερα του αλμυρού). Τέλος, η παρατεταμένη χρήση τους μπορεί να προαγάγει τη δημιουργία πέτρας στα δόντια.

3.Τα φαρμακευτικά
Ορισμένα στοματικά διαλύματα είναι φάρμακα και χορηγούνται μόνο με συνταγή γιατρού. Σε αυτά ανήκουν διαλύματα:
Με κορτικοστεροειδή (π.χ. δεξομεθαζόνη), που χορηγούνται για συγκεκριμένες παθήσεις του στόματος (δερματικά νοσήματα όπως ο ομαλός λειχήνας). Η διάρκεια και ο τρόπος λήψης τους καθορίζονται από το γιατρό ανάλογα με τα συμπτώματα.
Με αντιφλεγμονώδη και παυσίπονη δράση Χορηγούνται για την ανακούφιση του πόνου (π.χ. από τις άφθες) και συνήθως περιέχουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη συστατικά.
Mε φθόριο, που συμβάλλει στην καλύτερη στοματική υγιεινή όσων έχουν τάση για ανάπτυξη τερη­δόνας ή ξηροστομία. Βέβαια, σε αυτές τις περιπτώσεις θεωρείται ακόμα πιο αποτελεσματική η φθορίωση από τον οδοντίατρο.

Το σάλιο είναι το πιο αποτελεσματικό «αντισηπτικό» στοματικό διάλυμα!

Τα πιο συχνά λάθη
«Ξεχνάτε» την οδοντόβουρτσα Εάν ανήκετε στους λάτρεις των στοματικών διαλυμάτων, να θυμάστε ότι η χρήση τους δεν υποκαθιστά την οδοντόβουρτσα και το οδοντικό νήμα, παρότι η αίσθηση φρεσκάδας που δημιουργούν οδηγεί συχνά προς αυτή τη λανθασμένη πρακτική.
Τα «κρατάτε» πολύ στο στόμα σας Όσοι χρησιμοποιούν συστηματικά τα στοματικά διαλύματα τείνουν να κάνουν μπουκώματα για περισσότερα λεπτά (π.χ. για 2-5΄) από όσα αναγράφονται στη συσκευασία τους, με αποτέλεσμα να ξηραίνεται ο βλεννογόνος του στόματος και να προκαλείται εκτεταμένο χημικό έγκαυμα από τις καυστικές ουσίες που περιέχουν. Γι’ αυτό, οι ειδικοί τονίζουν ότι πρέπει να τηρούνται αυστηρά οι αναγραφόμενες στη συσκευασία ενδείξεις.

Επιτρέπονται στα παιδιά;
Τα στοματικά διαλύματα δεν συνιστάται να χρησιμοποιούνται από τα παιδιά, εκτός αν κάποιο πρόβλημα υγείας (π.χ. τραυματισμός) καθιστά προσωρινά αδύνατη τη χρήση της οδοντόβουρτσας. Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί ότι τα στοματικά διαλύματα αντιμετωπίζονται από τους εφήβους ως η «εύκολη λύση» που αντικαθιστά την οδοντόβουρτσα, γεγονός που είναι επιζήμιο για τη στοματική τους υγιεινή, η οποία ούτως ή άλλως βάλλεται από τις διατροφικές τους επιλογές (γλυκά και αναψυκτικά).

Το μέλλον ανήκει στα νανοδιαλύματα!
Η χρήση της νανοτεχνολογίας στα στοματικά διαλύματα αποτελεί ένα νέο, υποσχόμενο ορίζοντα για τις θεραπείες του στόματος. Μάλιστα, στο πεδίο αυτό δραστηριοποιείται ο κ. Νικόλαος Σούκος, ένας έλληνας ερευνητής στο Forsyth Research Institute της Βοστόνης των ΗΠΑ. Η χρήση της νανοτεχνολογίας στοχεύει στη δημιουργία ενός διαλύματος μέσω του οποίου θα εναποτίθενται θεραπευτικές ουσίες στο στόμα και το οποίο θα λειτουργεί σαν οδοντόβουρτσα, νήμα και στοματικό διάλυμα μαζί.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Ελένη Γκάγκαρη, DΜD, DMSc, στοματολόγο-oδοντίατρο, διδάκτορα του Πανεπιστημίου «Harvard», επίκουρη καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπεύθυνη του Στοματολογικού Τμήματος στο Νοσοκομείο «Α. Συγγρός».

Πηγή: Περιοδικό Vita


Φθόριο, ο πολύτιμος σύμμαχος των δοντιών

Η φθορίωση του νερού αποτελεί ένα από τα δέκα πιο πολύτιμα μέτρα δημοσίας υγείας του 20ού αιώνα, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ.

Τα πρώτα χρόνια που εφαρμόστηκε τα ποσοστά της τερηδόνας μεταξύ των νέων μειώθηκαν κατά 60% στις κοινότητες που την υιοθέτησαν, ενώ σταδιακά παρατηρήθηκε μείωση και στα ποσοστά στα μικρά παιδιά και στους υπόλοιπους ενηλίκους.

Με το πέρασμα του χρόνου άρχισε να προστίθεται φθόριο σε εμπορικά προϊόντα, όπως οδοντόπαστες και στοματικά διαλύματα, ενώ τελικά δημιουργήθηκαν και προϊόντα φθορίου, όπως ταμπλέτες, σταγόνες και τζελ, για επαγγελματική χρήση. Επιπλέον, ακόμα και αν σε μια κοινότητα το πόσιμο νερό δεν ήταν φθοριωμένο, ο πληθυσμός μπορούσε να εκτεθεί σε αυτό μέσω τροφίμων και ροφημάτων που είχαν παραχθεί αλλού.

Αυτές οι δευτερεύουσες πηγές φθορίου μείωσαν κάπως το όφελος που προέρχεται απευθείας από τη φθορίωση του πόσιμου νερού, αλλά ακόμη και σήμερα το 25%-40% της μείωσης στα ποσοστά της τερηδόνας αποδίδεται σε αυτήν.

Οπως με όλες τις εξελίξεις, έτσι και η φθορίωση του νερού για την προστασία της οδοντικής υγείας αμφισβητήθηκε έντονα και κατηγορήθηκε, μεταξύ άλλων, για πλήθος δεινών – από την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο έως το σύνδρομο Ντάουν, το AIDS, αλλεργίες, τη νόσο Αλτσχάιμερ, τη νοητική υστέρηση, την οστεοπόρωση και τα κατάγματα.

Κανένας από αυτούς τους υποτιθέμενους κινδύνους δεν τεκμηριώθηκε ποτέ επιστημονικά μέσα από αξιόπιστες μελέτες. Ο μόνος αποδεδειγμένος κίνδυνος είναι μια διαταραχή που αποκαλείται υπερφθορίωση και οδηγεί σε λευκές ή μερικές φορές καφετί κηλίδες στα δόντια. Η διαταραχή αυτή, όμως, σπανίως προκαλείται από τη φυσιολογική πρόσληψη φθορίου: οφείλεται στην υπερκατανάλωσή του.

Οπως ισχύει για τις περισσότερες ουσίες, έτσι και στην περίπτωση του φθορίου η δόση δημιουργεί το δηλητήριο: σε πολύ υψηλές ποσότητες το φθόριο είναι τοξικό και τα προϊόντα που περιέχουν ισχυρά διαλύματα φθορίου πρέπει να φυλάσσονται σε χώρους όπου δεν φτάνουν τα παιδιά.

Επιπλέον, δεν συνιστάται να χορηγείται φθόριο σε βρέφη ηλικίας κάτω των 6 μηνών (το τεχνητό γάλα πρέπει να παράγεται με μη φθοριωμένο νερό), ενώ τα παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν πρέπει να βουρτσίζουν τα δόντια τους με οδοντόπαστα με φθόριο (fluoride). Από τα 2 μέχρι τα 6 τους, εξάλλου, πρέπει να τα βουρτσίζουν υπό επίβλεψη με φθοριωμένη οδοντόπαστα, ώστε να είναι βέβαιο ότι δεν την καταπίνουν.

Τρόπος δράσης

Το φθόριο δρα πρωτίστως τοπικά στα δόντια. Η εξωτερική ουσία των δοντιών, η αδαμαντίνη ουσία, είναι «υγρή» και καθημερινά χάνει ιχνοστοιχεία και τα ανακτά με δύο διαδικασίες γνωστές ως απομετάλλωση και επιμετάλλωση αντιστοίχως.

Η τερηδόνα, από την άλλη πλευρά, είναι μια λοιμώδης νόσος, καθώς προκαλείται όταν τα βακτήρια του στόματος παράγουν οξέα που «τρώνε» την αδαμαντίνη και την υποκείμενή της οδοντίνη ουσία των δοντιών.

Το φθόριο που υπάρχει στο σάλιο συγκεντρώνεται στην πλάκα η οποία σχηματίζεται επάνω στα δόντια, εμποδίζοντας τη δράση αυτών των οξέων στα ιχνοστοιχεία των δοντιών. Διεγείρει επίσης την επιμετάλλωση των δοντιών, κολλώντας στις επιφάνειές τους και έλκοντας σε αυτές τα ιόντα ασβεστίου που περιέχει το σάλιο.

Το φθόριο του πόσιμου νερού, εξάλλου, δεσμεύεται από τα βακτήρια του στόματος, με αποτέλεσμα να εμποδίζει την ικανότητά τους να παράγουν οξέα.

Παρ’ όλα αυτά, δίχως καθημερινή, καλή στοματική υγιεινή και συστηματικό καθαρισμό από τον οδοντίατρο (μία φορά κάθε έξι μήνες) μπορεί να αναπτυχθεί τερηδόνα, η οποία αν αφεθεί δίχως θεραπεία οδηγεί σε εξαντλητικό πόνο, απώλεια των δοντιών και ανάγκη για «γέφυρα». Στις ακραίες περιπτώσεις, βακτήρια του στόματος μπορεί να εισέλθουν στο αίμα και να απειλήσουν τη ζωή.

Οι ευάλωτοι στην τερηδόνα

Ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ανάπτυξη τερηδόνας είναι όσοι έχουν ήδη πολλά σφραγίσματα, όσοι έχουν ουλίτιδα και όσοι φέρουν «κορόνες», «γέφυρες» ή «σιδεράκια».

Αυξημένο κίνδυνο διατρέχουν και οι πάσχοντες από ξηροστομία (όπως λ.χ. όσοι έχουν σύνδρομο Sjogren’s), όσοι παίρνουν φάρμακα που μειώνουν την παραγωγή σιέλου (όπως τα αντιισταμινικά και τα αντιυπερτασικά) και όσοι υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία στην κεφαλή ή στον τράχηλο (λαιμό).

Ορισμένα φίλτρα νερού, εξάλλου, απομακρύνουν το φθόριο: στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα φίλτρα ανάστροφης ώσμωσης και τα φίλτρα ενεργού άνθρακα εμβαπτισμένου σε άργυρο. Τα μαλακτικά νερού και τα απλά φίλτρα άνθρακα δεν το απομακρύνουν.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Νέα έρευνα για τα Διφωσφονικά και την οστεονέκρωση των γνάθων

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Columbia College of Dental Medicine έχουν εντοπίσει μια γενετική παραλλαγή που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης σοβαρών οστεονεκρωτικών βλαβών των γνάθων σε ασθενείς που λαμβάνουν διφωσφονικά, μια κοινή κατηγορία αναστολέων της δράσης των οστεοκλαστων.


Genetic Variation Revealed That Raises A Risk Linked To Bisphosphonates

Researchers at the Columbia University College of Dental Medicine have identified a genetic variation that raises the risk of developing serious necrotic jaw bone lesions in patients who take bisphosphonates, a common class of osteoclastic inhibitors. The discovery paves the way for a genetic screening test to determine who can safely take these drugs. The study appears in the online version of the journal The Oncologist.

Oral bisphosphonates are currently taken by some 3 million women in the United States for the prevention or treatment of osteoporosis. In addition, intravenous bisphosphonates are given to thousands of cancer patients each year to control the spread of bone cancer and prevent excess calcium (hypercalcemia) from accumulating in the blood. Bisphosphonates work by binding to calcium in the bone and inhibiting osteoclasts, bone cells that break down the bone’s mineral structure.

«These drugs have been widely used for years and are generally considered safe and effective,» said study leader Athanasios I. Zavras, DMD, MS, DMSc, associate professor of Dentistry and Epidemiology and Director of the Division of Oral Epidemiology & Biostatistics at the Columbia University College of Dental Medicine. «But the popular literature and blogs are filled with stories of patients on prolonged bisphosphonate therapy who were trying to control osteoporosis or hypercalcemia only to develop osteonecrosis of the jaw.»

Osteonecrosis of the jaw, or ONJ, often leads to painful and hard-to-treat bone lesions, which can eventually lead to loss of the entire jaw. Among people taking bisphosphonates, ONJ tends to occur in those with dental disease or those who undergo invasive dental procedures.

There are no reliable figures on the incidence of ONJ in patients taking oral bisphosphonates. Estimates range from 1 in 1,000 to 1 in 100,000 patients for each year of exposure to the medication, according to the American College of Rheumatology. ONJ is more common among cancer patients taking the intravenous form of the drug, affecting about 5 to 10 percent of these individuals, noted Dr. Zavras.

Studies have suggested that genetic factors play a major role in predisposing patients to ONJ. Delving deeper into this question, Dr. Zavras and his colleagues performed genome-wide analyses of 30 patients who were taking bisphosphonates and had developed ONJ and compared them with several bisphosphonate users who were disease free.

The researchers found that patients who had a small variation in the RBMS3 gene were 5.8 times more likely to develop ONJ than those without the variation. The study also identified small variations in two other genes, IGFBP7 and ABCC4, that may contribute to ONJ risk.

«Our ultimate goal is to develop a pharmacogenetic test that personalizes risk assessment for ONJ, a test that you could give to people before they start to use bisphosphonates,» said Dr. Zavras. «Those who are positive for this genetic variation would select some other treatment, while those who are negative could take these medications with little fear of developing ONJ.»

«At the moment, many women discontinue or avoid treatment for serious osteoporosis because they are afraid of losing their jaw bones,» added Dr. Zavras. «There even are reports of dentists who have refused to perform certain invasive procedures in patients taking bisphosphonates. So there is a great need for a pharmacogenetic screening test to determine which patients are really at risk for ONJ.»

The current study looked only at Caucasians. Further studies are needed to determine whether the RBMS3 gene variation is seen in other racial groups, according to the researchers.

Πηγή: Medical News Today  30 Ιανουαρίου 2012

Σχετικά άρθρα : Διφωσφονικά και οστεονέκρωση των γνάθων, Dentnews , Ασθενείς με λήψη διφωσφονικών από το στόμα και εμφυτεύματα,Dentnews

και     Διφωσφονικά: Επηρεάζουν την υγεία του στόματος;, Cosmo.gr

Ερχεται η σούπερ-βούρτσα, φεύγει ο τροχός

Λονδίνο

Μια νέα συσκευή-«θαύμα» που μοιάζει με ηλεκτρική οδοντόβουρτσα και ψεκάζει ένα ειδικό αέριο το οποίο μπορεί να καθαρίσει ανώδυνα κοιλότητες που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας τερηδόνας σε μόλις 30 δευτερόλεπτα, δημιούργησαν αμερικανοί επιστήμονες.
Σύμφωνα με τους ειδικούς του Πανεπιστημίου του Μιζούρι, η θεραπεία μη θερμικού πλάσματος αργού, όπως ονομάζεται, θα μπορούσε να σημαίνει λιγότερο πόνο και ταλαιπωρία για τους ασθενείς, καθώς λειτουργεί ανώδυνα σε αντίθεση με τον ενοχλητικό οδοντιατρικό τροχό.


The plasma brush uses chemical reactions to disinfect and clean out cavities for fillings, in addition to forming a better bond for cavity fillings. (DTI/Photo courtesy of University of Missouri)
Ως γνωστόν, οι δονήσεις που προκαλούνται κατά την χρήση του οδοντιατρικού τροχού πολλές φορές ενεργοποιούν τα νεύρα των δοντιών με αποτέλεσμα να νιώθουμε έντονο πόνο.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που ένας στους τέσσερις ενήλικες φοβάται την επίσκεψη στον οδοντίατρο. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλά άτομα καταφεύγουν σε αυτόν όταν πλέον το πρόβλημά τους έχει λάβει σοβαρότερες διαστάσεις. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία η τερηδόνα αποτελεί το δεύτερο πιο συνηθισμένο πρόβλημα υγείας μετά το κοινό κρυολόγημα.

Βούρτσα πλάσματος «σκοτώνει» ανώδυνα την τερηδόνα

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες, η οδοντόβουρτσα πλάσματος εκτοξεύει προς το δόντι μικροσκοπικά και ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια τα οποία εισχωρούν στην αδαμαντίνη των δοντιών σκοτώνοντας παράλληλα τα βακτήρια που συναντούν στον δρόμο τους. Κάτι τέτοιο οδηγεί στον αποτελεσματικότερο καθαρισμό της κοιλότητας του δοντιού, με αποτέλεσμα το σφράγισμα να είναι κατά 60% πιο σταθερό συγκριτικά με τις υπάρχουσες μεθόδους.

«Η θεραπεία μη θερμικού πλάσματος αργού θα είναι ανώδυνη, ενώ χάρη στον μη επεμβατικό της χαρακτήρα και στην ταχύτατη αποστειρωτική της ιδιότητα, κατά την προετοιμασία της κοιλότητας για την εισαγωγή του σφραγίσματος, θα προστατεύει πολύτιμο οδοντικό ιστό» υπογραμμίζουν οι ερευνητές.

Στα ιατρεία το 2013

Οι κλινικές δοκιμές της καινοτόμου θεραπείας που πιθανότατα θα  οδηγήσει τους φοβητσιάρηδες στην καρέκλα του οδοντιάτρου, έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν άμεσα στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί. Εάν αυτές στεφθούν με επιτυχία, τότε σύμφωνα με εκτιμήσεις των ειδικών, το «ανώδυνο» εργαλείο θα μπορούσε να βρίσκεται στα ιατρεία μέχρι το τέλος του 2013.

 

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ SCIENCE

Σχετικά άρθρα: Plasma brush disinfects and cleans out cavities for fillings, Dental Tribune.

Αλματώδης αύξηση του καρκίνου του στόματος

Κάπνισμα και αλκοόλ ενοχοποιούνται από τους επιστήμονες για τη μεγάλη αύξηση που παρουσιάζει, σε παγκόσμιο επίπεδο την τελευταία δεκαετία, ο στοματικός καρκίνος. Μάλιστα στις γυναίκες η αύξηση είναι αλματώδης καθώς πλέον τα κρούσματα σε σχέση με τους άνδρες είναι 1,5 άνδρες με 1 γυναίκα!

Τα στοιχεία αυτά παρουσίασε σήμερα κατά τη διάρκεια Συνέντευξης Τύπου, με αφορμή το 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, αναπληρωτής καθηγητής κ Νίκος Παπαδογεωργάκης.
«Κάπνισμα και αλκοόλ, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ευθύνονται για την ραγδαία αύξηση που εμφανίζει ο στοματικός καρκίνος , ο οποίος πλήττει πλέον και τις γυναίκες εξίσου με τους άνδρες, ενώ έχουμε κρούσματα και σε άτομα κάτω των 45 χρόνων»,ανέφερε ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου .

ΜΕ ΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

Σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν ο καρκίνος της στοματικής κοιλότητας έχει περίπου 30 μορφές. Η μορφή που απαντάται στο 90% των περιπτώσεων είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα .
Ο στοματικός καρκίνος εμφανίζεται συνήθως σαν ένα ανώδυνο έλκος (πληγή) στην αρχή, που δεν κλείνει με την πάροδο του χρόνου, αντίθετα μεγαλώνει δημιουργώντας προβλήματα στη μάσηση, την ομιλία ή την κατάποση. Μπορεί να εμφανιστεί και σαν μια λευκή πλάκα ή μια κόκκινη περιοχή.

Συχνά τον εντοπίζουμε :

Στο κάτω χείλος

Στη γλώσσα

Στο έδαφος του στόματος

Στις παρειές,

Στα ούλα και

Στην υπερώα.

Ο καρκίνος αυτός προσβάλλει συνήθως άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών, τα τελευταία όμως χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αύξηση 6% σε άτομα ηλικίας κάτω των 45 ετών.
Οι άνδρες προσβάλλονταν συχνότερα απ’ ότι οι γυναίκες, η αναλογία όμως αυτή έχει ανατραπεί τα τελευταία χρόνια.

ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΛΚΟΟΛ Η ΣΥΧΝΟΤΕΡΗ ΑΙΤΙΑ

Η αιτιοπαθογένεια του ακανθοκυτταρικού καρκινώματος είναι πολυπαραγοντική και σχετίζεται κυρίως με διαιτητικές και κοινωνικές συνήθειες καθώς και με τη στοματική υγιεινή. Ο συνδυασμός όμως αλκοόλ και καπνού αποτελεί τη συχνότερη αιτία πρόκλησης του στοματικού καρκίνου.
«Όσοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και οι καπνιστές έχουν 38 φορές περισσότερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου από εκείνους που απέχουν από το αλκοόλ και τον καπνό» ανέφερε ο κ Παπαδογεωργάκης.

Αντίθετα και σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες , όπως αναφέρεται και στη διεθνή βιβλιογραφία ,η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών συμβάλλουν στην ελάττωση εμφάνισης του στοματικού καρκίνου. Στατιστικά στοιχεία, που αφορούν στις ευρωπαϊκές χώρες, δείχνουν πως τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης στοματικού καρκίνου παρουσιάζονται στη Γαλλία και την Ουγγαρία, ενώ τα χαμηλότερα στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Τουλάχιστον τα τρία τέταρτα των ασθενών με στοματικό καρκίνο θα μπορούσε να αποφευχθούν, εάν οι ασθενείς σταματούσαν το κάπνισμα και το αλκοόλ.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ο γενικός οδοντίατρος παίζει καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη και την πρώιμη διάγνωση του στοματικού καρκίνου καθότι εκείνος είναι που έρχεται σε επαφή με τη στοματική κοιλότητα του ασθενούς. Ο οδοντίατρος είναι επίσης εκείνος που θα καθοδηγήσει τον ασθενή του για μια σωστή αντιμετώπιση και θα τον παρακολουθεί και θα τον φροντίζει πριν και μετά τη θεραπεία. Η διάγνωση τίθεται πάντα με τη λήψη βιοψίας και την ιστολογική εξέταση της βλάβης.

Η πρώιμη διάγνωση του στοματικού καρκίνου σε αρχικά στάδια είναι καθοριστική για την επιβίωση του ασθενούς. Ο καρκίνος της στοματικής κοιλότητας σε αρχικά στάδια μπορεί να εξαιρεθεί εύκολα και ριζικά και η πενταετής επιβίωση των ασθενών είναι άνω του 90%. Αντίθετα σε προχωρημένα στάδια με μεταστάσεις στους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση κυμαίνεται σε 10-15% των ασθενών.

Η θεραπεία του στοματικού καρκίνου είναι κυρίως η χειρουργική αφαίρεση της βλάβης επί υγιών ορίων και συνήθως συνοδεύεται από αφαίρεση των λεμφαδένων στο τράχηλο ανάλογα πάντα με την περίπτωση.
«Ο πλέον κατάλληλος για να αντιμετωπίσει το στοματικό καρκίνο είναι ο ειδικά εκπαιδευμένος Στοματικός και Γναθοπροσωπικός χειρουργός» τόνισε ο κος Παπαδογεωργάκης και πρόσθεσε «Εξαιρετικά σημαντικός είναι και ο ρόλος του ογκολογικού συμβουλίου, το οποίο αποφασίζει αν και σε ποιο στάδιο της θεραπείας ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία ή/και χημειοθεραπεία».

Στο συνέδριο θα γίνει αναφορά και στα νοσήματα των σιαλογόνων αδένων, δηλαδή τις παρωτίδες, τους υπογναθίους και τους υπογλώσσιους αδένες, οι οποίοι μαζί με τους 300-700 μικρότερους αδένες, που είναι διασκορπισμένοι στη στοματική κοιλότητα παράγουν το σάλιο.
Το 3-5% των όγκων της κεφαλής και του τραχήλου παρουσιάζονται στους σιαλογόνους αδένες. Από αυτούς το 50-60% των όγκων των μικρών σιαλογόνων είναι κακοήθεις. Επίσης το 50% των όγκων του υπογναθίου αδένα είναι κακοήθεις, όπως επίσης κακοήθεις είναι το 12-22% των όγκων της παρωτίδας.

Πηγή:MedVoi365

Η οδοντόβουρτσα νικά την… πνευμονία

Βοστόνη

Πολλοί άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο πνευμονίας αυτόν τον χειμώνα εάν αμελούν να χρησιμοποιούν τακτικά την… οδοντόβουρτσά τους. Αυτό προειδοποιούν ειδικοί της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γέιλ οι οποίοι ανακάλυψαν σύνδεση μεταξύ των βακτηρίων του στόματος και της πνευμονίας, η οποία αποτελεί έναν εν δυνάμει σοβαρό «εχθρό» της υγείας, ακόμη και της ίδιας της ζωής.

Προάγγελος οι αλλαγές στα στοματικά βακτήρια

Όπως συγκεκριμένα ανέφερε ο επικεφαλής της νέας μελέτης δρ Σαμίθ Τζόουσι κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Εταιρείας Μεταδοτικών Νόσων στη Βοστόνη, η ομάδα του ανακάλυψε ότι αλλαγές που προκαλούνται στα βακτήρια του στόματος προηγούνται της ανάπτυξης πνευμονίας.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, αν και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να προσδιοριστεί η ακριβής σχέση μεταξύ στοματικής υγείας και πνευμονίας, δεν είναι η πρώτη φορά που τα στοματικά προβλήματα συνδέονται με νόσους του αναπνευστικού.

Διαφορετικές βακτηριακής προέλευσης ασθένειες των πνευμόνων αποδίδονται στην εισπνοή μικροσκοπικών σταγονιδίων που «ταξιδεύουν» από το στόμα και τον λαιμό ως τους πνεύμονες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις όπως η πνευμονία ή να επιδεινώσει τα συμπτώματα ενός ήδη υπάρχοντος αναπνευστικού προβλήματος,.

Ουλίτιδα και θνησιμότητα από πνευμονία

Προηγούμενες μελέτες έχουν μάλιστα δείξει ακόμη και υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας εξαιτίας πνευμονίας σε άτομα με προβλήματα των ούλων.

Τα νέα ευρήματα που βασίστηκαν σε παρακολούθηση 37 ατόμων επί έναν μήνα παρέχουν περαιτέρω ενδείξεις σχετικά με το ότι η στοματική υγεία αποτελεί «διαβατήριο» και για την υγεία του αναπνευστικού συστήματος, όχι μόνο στα ηλικιωμένα αλλά και στα νεαρότερα άτομα, σύμφωνα με τον επικεφαλής του Βρετανικού Ιδρύματος για την Υγεία των Δοντιών, δρα Νάιτζελ Κάρτερ.

Ο δρ Κάρτερ τόνισε ότι «κατά τους χειμερινούς μήνες όλος ο πληθυσμός είναι πιο ευάλωτος στα κρυολογήματα και στις αναπνευστικές νόσους εξαιτίας της πτώσης της θερμοκρασίας. Για αυτό πρέπει να θυμόμαστε, και κυρίως τα άτομα που είναι πιο ευάλωτα, ότι η πρόληψη είναι το σημαντικότερο όπλο. Εχει ήδη φανεί από διαφορετικά στοιχεία ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ της ουλίτιδας και της γενικότερης υγείας του οργανισμού, γεγονός που μαρτυρεί ότι, ειδικά αυτήν την εποχή του χρόνου, εάν διατηρούμε σε καλά επίπεδα τη στοματική υγεία μας, μπορούμε να προλάβουμε νόσους».

Συμβουλές για γερούς πνεύμονες

Ο επικεφαλής του βρετανικού Ιδρύματος έδωσε μάλιστα απλές αλλά ζωτικής σημασίας συμβουλές που οδηγούν όχι μόνο σε λαμπερό χαμόγελο αλλά και σε…γερούς πνεύμονες:

Βούρτσισμα των δοντιών επί δύο λεπτά τη φορά, δύο φορές την ημέρα
Χρήση οδοντόκρεμας με φθόριο
Καθάρισμα των δοντιών μέσα στην ημέρα με οδοντικό νήμα ή μεσοδόντια βουρτσάκια
Μείωση της κατανάλωσης τροφών και ποτών με ζάχαρη
Επίσκεψη στον οδοντίατρο κάθε εξάμηνο.

Ο ειδικός υπογράμμισε ότι εάν ένα άτομο έχει πρησμένα ούλα που αιμορραγούν συχνά κατά το βούρτσισμα, εάν εμφανίζει δυσάρεστη αναπνοή, εάν αντιλαμβάνεται ότι τα δόντια του δεν είναι… σταθερά ή πάσχει συχνά από μολύνσεις στο στόμα, τότε πιθανότατα έχει πρόβλημα ουλίτιδας και πρέπει να επισκεφθεί άμεσα τον οδοντίατρο.

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΒΗΜΑ  ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 28/12/2011