Parenting Fridays: Πόνος, βήχας, πυρετός; Θαυμάσια!..

Aρθρο του καθηγητή Στ. Αλαχιώτη στην εφημερίδα το Βήμα Science

Οι διάφορες ενοχλητικές αντιδράσεις του οργανισμού μας δεν θεωρούνται ασθένειες ούτε ατέλειες αλλά εξελιγμένοι αμυντικοί μηχανισμοί, σωτήριοι σε πολλές περιπτώσεις. Ποιος το λέει αυτό; H Δαρβινική Ιατρική

H εξελικτική βάση των ασθενειών

Ο «κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου μπορεί να διακωμωδούσε μια αστεία κατάσταση, αλλά δεν απείχε πολύ από την ακούσια ανάδειξη ενός σοβαρού θέματος που αφορά τους προστατευτικούς «συναγερμούς» του σώματός μας· του «αρχιτεκτονικού», γενετικού οικοδομήματος των περίπου 20 τρισεκατομμυρίων κυττάρων, «σχεδιασμένων» από τις οδηγίες του DNA μας· ενός οργανισμού που όμως δεν είναι άτρωτος. H αντιμετώπιση ωστόσο ευάλωτων καταστάσεων σχετίζεται με τα «σχεδιασμένα» προειδοποιητικά σήματα «συναγερμού». Οπως, λ.χ., κάνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, που μπορεί να πολεμήσει περίπου ένα εκατομμύριο ουσίες-«εισβολείς».

Για ποιον λόγο όμως είναι σχεδιασμένος με αυτόν τον τρόπο ο οργανισμός μας και γιατί δεν είναι τέλειος και άτρωτος στον καρκίνο, λ.χ., ή στην κατάθλιψη; H γενική απάντηση προσεγγίζεται αναμφίβολα από την εξελικτική του προέλευση, κάτω από την οποία μπορούμε να δούμε και τη λειτουργικότητά του καθώς, όπως λέει ο Ντομπζάσκι, «τίποτε στη Βιολογία δεν έχει νόημα χωρίς το φως της εξέλιξης». Γι’ αυτό η Εξελικτική Βιολογία θεωρείται η επιστημονική βάση όλων των βιολογικών κλάδων και κατ’ επέκτασιν η Βιολογία η επιστημονική βάση όλων των ιατρικών κλάδων. Στο πλαίσιο αυτό η Εξελικτική Βιολογία έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται και ως μια βασική ιατρική επιστήμη με τον τίτλο Δαρβινική Ιατρική υποκείμενη στην επίδραση των μηχανισμών της νεοδαρβινικής διαδικασίας. Υπό το πρίσμα αυτό η θεώρηση της υγείας του οργανισμού μας και η προστασία του δεν προβάλλεται στη στατική αντίληψη των ανατομικών και βιοχημικών μηχανισμών του θεωρουμένων όπως υπάρχουν σήμερα, αλλά στην εξελικτική σημειολογία τους.

Στο πλαίσιο αυτό οι εξελικτικές-δαρβινικές ερμηνείες των ατελειών του οργανισμού μας βασίζονται σε ορισμένες παραδοχές. Π.χ., ο πόνος, ο πυρετός, ο βήχας, ο εμετός, το άγχος κ.ά. δεν θεωρούνται ασθένειες· ούτε και σχεδιαστικά λάθη, αλλά εξελιγμένοι αμυντικοί μηχανισμοί. Και τούτο διότι τα σήματα αυτά μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να φανούν σωτήρια. Π.χ., η ανικανότητα της αίσθησης του πόνου δεν μας προφυλάσσει από σοβαρότερα συνακόλουθα τραύματα ή επιπλοκές επιδεινώνοντας την κατάσταση· οι σπάνιοι άνθρωποι που δεν αισθάνονται πόνο συνήθως πεθαίνουν στην παιδική ηλικία. Ο βήχας επίσης βοηθά στην απομάκρυνση ξένων «εισβολέων» στα πνευμόνια και η απουσία του μπορεί να προκαλέσει εύκολα, λ.χ., πνευμονία.

Στον ίδιο τόνο μπορούν να θεωρηθούν ευεργετικά και άλλα ενοχλητικά χαρακτηριστικά, όπως λ.χ. ο πυρετός, η ναυτία, ο εμετός, η διάρροια, το άγχος, το φτάρνισμα, η κόπωση και η φλεγμονή. Ωστόσο η χρησιμότητά τους δεν αναγνωρίζεται εν πολλοίς όσο θα έπρεπε επειδή δεν έχει αξιολογηθεί η εξελικτική τους σπουδαιότητα. Π.χ., η ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός μας αντανακλά τον μεταβολικό ρυθμό· μια λελογισμένη αύξησή της όμως (ήπιος πυρετός) διευκολύνει την καταστροφή παθογόνων μικροοργανισμών. Οι ποικιλόθερμες σαύρες π.χ., που η θερμοκρασία του σώματός τους ρυθμίζεται από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, όταν μολυνθούν μετακινούνται σε θερμότερες περιοχές για να ιαθούν· ανάλογα πειράματα με ποντίκια δείχνουν την ίδια ντετερμινιστική αντίδραση.

H μείωση του σιδήρου στο αίμα εκλαμβάνεται επίσης πολλές φορές λαθεμένα, καθώς άνθρωποι με χρόνιες λοιμώξεις έχουν χαμηλά επίπεδα σιδήρου, τα οποία όμως δεν είναι η αιτία της ασθένειας αλλά ο αμυντικός μηχανισμός αντιμετώπισής της· διότι ο σίδηρος, που είναι ζωτικής σημασίας για τον μικροοργανισμό, συμπυκνώνεται στο συκώτι και τον στερείται ο λοιμοξιογόνος παράγοντας. Γι’ αυτό σχετική έρευνα έδειξε ότι χρόνια φαρμακευτική αγωγή αντιμετώπισης έλλειψης σιδήρου σχετίστηκε με αύξηση των λοιμώξεων. Στο ίδιο επίπεδο η ανάλυση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πρωινή αδιαθεσία των εγκύων, η ναυτία και ο εμετός δεν είναι ασθένειες της εγκυμοσύνης· διότι τα συμπτώματα αυτά συμπίπτουν με τη γοργή οντογενετική ανάπτυξη και αύξηση των ιστών του εμβρύου που στο στάδιο αυτό καθίσταται πιο ευάλωτο στις επιδράσεις βλαπτικών ουσιών που πιθανόν έχει προσλάβει με την τροφή η κυοφορούσα. H ναυτία λοιπόν είναι μια άλλη αμυντική αντίδραση για την προστασία του εμβρύου. Γι’ αυτό και το πρόβλημα υφίσταται όταν απουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα και όχι όταν υπάρχουν και προσπαθούμε να τα καταστείλουμε φαρμακευτικά.

H έλλειψη άγχους επίσης – που σ’ έναν μέτριο βαθμό συμβάλλει και στην αποτελεσματικότερη μάθηση – μπορεί να φέρει σοβαρά προβλήματα λόγω υπερβολικής αδιαφορίας. Και αν η φυσική επιλογή προωθεί γονίδια που διαμορφώνουν ένα χρήσιμο μέτριο άγχος, αναμένεται να υπάρχουν και υποφοβικά άτομα τα οποία όμως δεν αντιλαμβάνονται το χαρακτηριστικό αυτό ως αδρανοποίηση του σχετικού συναγερμού. H περίπτωση επίσης της διάρροιας που μελετήθηκε στο επίπεδο που αναλύουμε έδειξε ότι εκείνοι που έπαιρναν φάρμακα παρέμειναν για περισσότερο χρόνο ασθενείς από τους άλλους που έπαιρναν placebo, σκεύασμα χωρίς δραστική ουσία. Αλλωστε είναι γνωστό ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ασθενειών είναι ιατρογενούς βάσης, κυρίως όταν αγνοείται η χρησιμότητα των αναφερόμενων μηχανισμών συναγερμού του σώματος. Τα χαρακτηριστικά συναγερμού λοιπόν δεν είναι ασθένειες αλλά αμυντικές ικανότητες που θεωρείται ότι μορφοποιήθηκαν από τη φυσική επιλογή και αξιοποιούνται κατάλληλα όταν χρειαστεί. Είναι δηλαδή μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος.

H χρησιμότητα των μη ευχάριστων συμπτωμάτων (πυρετός, βήχας, διάρροια, άγχος κ.ά.) δεν είναι διαισθητική. Βασίζεται σε ερευνητικές μελέτες, όπως λ.χ. των Νέσε, Γoυίλιαμς, Ντυπόντ, Εουαλντ, Τρουισί, Τρεβαθάν και άλλων που έχουν αναδείξει την Εξελικτική Ιατρική, την εξελικτική βάση της υγείας και των ασθενειών. Ως εκ τούτου είναι επικίνδυνο να αδρανοποιούμε τα σήματα συναγερμού με φάρμακα, διότι προκαλούμε βλάβη. Αναμφίβολα και οι μηχανισμοί αυτοί δεν λειτουργούν πάντα αλάθητα, καθώς δεν είναι πάντα άριστο ό,τι διαμορφώνεται από τη φυσική επιλογή. Μπορεί, λ.χ., κάποια φορά να προκληθεί εμετός με λαθεμένη ενεργοποίηση του σχετικού συναγερμού χωρίς την ύπαρξη στο στομάχι κάποιας τοξίνης. Ωστόσο ένας τέτοιος εμετός από λαθεμένο σήμα κοστίζει μερικές θερμίδες, ενώ η αδρανοποίηση του συναγερμού με φάρμακο όταν υπάρχει η τοξίνη κοστίζει πιθανώς τον θάνατο. Γι’ αυτό η δαρβινική ιατρική προσέγγιση αποκτά ιδιαίτερη σημασία ειδικά στις ημέρες μας, στην εποχή της άχρηστης πολυφαρμακίας αλλά και της επιδιωκόμενης πρόληψης· π.χ., η χορήγηση αντιβιοτικών σε παιδιά είναι όχι μόνο περιττή στο 37% των περιπτώσεων, όπως υποστηρίζουν οι παιδίατροι, αλλά και ζημιογόνος. Το τρωτό λοιπόν και το ευάλωτο του οργανισμού μας φαίνεται ότι είναι αποτέλεσμα της φυσικής επιλογής η οποία είναι καιροσκοπική και δεν λειτουργεί με βάση κάποιο προϋπάρχον σχέδιο πέραν της αναπαραγωγικής επιβίωσης του καταλληλότερου, αλλά με τη βασική γενική αρχή της δοκιμής και της απόρριψης. Συνεπώς το αποτέλεσμα είναι να μορφοποιείται μια ισορροπία μεταξύ οφέλους και κόστους με τη διαμόρφωση υποάριστων χαρακτηριστικών του οργανισμού μας· για να υπάρχει η δυνατότητα ευελιξίας, προσαρμοστικότητας και εξέλιξης.

Ο κ. Σταμάτης N. Αλαχιώτης είναι καθηγητής Γενετικής και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών.

Πηγή: Γονείς-Παιδιά Βlog

Advertisements

Parenting Fridays: Η ανάπτυξη τερηδόνας στα δόντια των παιδιών.

Η ανάπτυξη τερηδόνας στα δόντια συνδέεται εκτός των άλλων παραγόντων (ορμονικών, γενετικών, μικροβιακών) και με την τροφή.

Πρώτος ο Αριστοτέλης παρατήρησε ότι όταν τρώει κανείς μαλακές και γλυκές τροφές προκαλεί ζημιά στα δόντια. Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι η ζάχαρη, τα ζαχαρωτά και οι γλυκές φυσικές τροφές (μέλι, σύκα, ξηρά φρούτα) προκαλούν τερηδόνα, με τη βοήθεια μικροοργανισμών που βρίσκονται στο στόμα.

Μεγάλη βοήθεια στο θέμα της τερηδόνας προσφέρει η φθορίωση του νερού. Αν το νερό της πόλης δεν είναι φθοριωμένο, χορηγούμε φθοριούχα.Η τερηδόνα μεταδίδεται και από στόμα σε στόμα μέσω ενός βακτηριδίου, του στρεπτοκόκκου mutans. Γι αυτό οι γονείς πρέπει να φροντίζουν και την υγιεινή των δικών τους δοντιών και βέβαια να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τα ίδια σκεύη με το παιδί (ποτήρια, κλπ).

Για να αποφύγει το παιδί τα τερηδονισμένα δόντια, θα πρέπει να μην τρώει ζαχαρωτά, ιδίως μεταξύ των γευμάτων, να τελειώνει το γεύμα του τρώγοντας ένα φρούτο ή με τροφή που περιέχει πολλές φυτικές ίνες (μήλο, καρότο, ωμά λαχανικά), διότι αυξάνουν τη ροή του σάλιου και καθαρίζουν το στόμα από τις τροφές. Πρέπει να μάθει να βουρτσίζει τα δόντια του μετά από κάθε γεύμα και οπωσδήποτε πριν πάει για ύπνο. Αν βουρτσίζει μια φορά τα δόντια αυτή η φορά πρέπει να είναι πριν το βραδινό ύπνο.

Στα μικρότερα παιδιά, το καθάρισμα των δοντιών μπορεί να γίνεται με βρεγμένη γάζα. Η χρήση μπιμπερό για το γάλα σταματάει μετά το 12ο μήνα. Μετά το βραδινό γάλα πρέπει να βουρτσίζονται τα δόντια. Μετά τα 3 χρόνια πρέπει το παιδί να επισκέπτεται τον οδοντίατρο κάθε 6 μήνες.

Συγγραφέας:  Μαρία-Αδαμαντία Μαλλιαρού Παιδίατρος

Ο Οδοντίατρος κ. Ανδρεάδης Νικόλαος, διαβάζοντας το άρθρο, επισήμανε:

Η τερηδόνα ως τερηδόνα δεν μεταδίδεται  από στόμα σε στόμα. Μεταδίδεται όμως ο στρεπτότοκκος mutans καθώς και γαλακτοβάκιλλοι που αιτιάζανται για την εμφάνιση της τερηδόνας. Και πάλι όμως η παρουσία του στρεπτόκοκκου mutans και των γαλακτοβακίλλων ευθύνονται ως δείκτης εμφάνισης τερηδόνας σε ποσοστό λιγότερο από 50%.”

Πηγή: Γονείς-Παιδιά

Parenting Fridays: Συμβουλές για μια εύκολη επίσκεψη του παιδιού στο οδοντιατρείο.

Απόσπασμα από το άρθρο Οδοντιατρική και παιδιά (Καλύτερα να προλαμβάνεις, παρά να θεραπεύεις!)  της Οδοντιάτρου Μαρίας Ορφανίδου.

 

  1. ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΦΟΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΧΩΜΕΝΟΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΔΟΣΟΥΝ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΟΥΣ. ΜΕΙΝΕΤΕ ΗΡΕΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΘΕΙΤΕ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ, ΟΠΩΣ ΤΑ ΨΩΝΙΑ Ή Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ.
  2. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΡΙΝ. ΟΜΩΣ, ΜΗΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΤΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ,ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ. ΠΕΙΤΕ ΑΠΛΩΣ «ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΝΑ ΤΟΥ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΑΚΙΑ ΣΟΥ» ΚΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΕ ΜΕΝΑ.
  3. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ, ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΔΕ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΙ ΜΑΖΙ ΣΑΣ-ΟΠΩΣ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ-ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΩΣΕΤΕ ΣΑΝ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΕΑΝ ΦΑΝΕΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΟ. ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΚΑΘΙΣΕΙ ΦΡΟΝΙΜΑ-ΚΑΙ ΤΗΡΕΙΣΤΕ ΤΟ!
  4. ΠΟΤΕ ΜΗ ΣΥΖΗΤΑΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΑΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ-ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ, ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!!!
  5. ΠΟΤΕ ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΒΕΡΙΣΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ. ΠΟΛΛΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΛΕΝΕ «ΑΝ ΔΕ ΦΑΣ/ΑΝ ΔΕ ΚΑΤΣΕΙΣ ΦΡΟΝΙΜΑ ΘΑ ΣΕ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ». ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΥΤΟ, ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ, ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΗ ΤΙΜΩΡΙΑ.
  6. ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ. ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ. ΜΕΧΡΙ ΤΑ 6, ΠΛΕΝΕΤE ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΣΩΣΤΑ.
  7. ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΝΑ6ΜΗΝΟ ΦΘΟΡΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΛΑΝΤΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ.
  8. ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΠΟΝΕΣΕΙ Ή ΝΑ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΔΟΝΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΤΕ ΣΤΟΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ. ΟΙ ΤΑΚΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΠΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ.
  9. ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΕΨΗ, ΜΕΙΝΕΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ, ΚΑΠΟΥ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΣΤΕ Ή ΝΑ ΣΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ Πως ΕΙΣΤΕ ΕΚΕΙ.
  10. ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΕΝΕΤΕ ΠΙΣΩ, ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΑΝΑΜΟΝΗΣ. ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΕΙ ΠΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠ ΕΞΩ, ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΧΑΛΑΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΑ!ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ, Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ, ΑΝ ΚΑΙ ΤΗ ΖΗΤΟΥΝ, ΑΓΧΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!!!!

Οδοντιατρείο Dynamic Smile

Πηγή: Γονείς-Παιδιά Blog

Parenting Fridays: Βγάζει δοντάκια?

Πότε θα ξεκινήσει η οδοντοφυία?

Δεν υπάρχει κάποιο μοτίβο για το πότε ακριβώς θα ξεκινήσει το μωράκι να βγάζει τα πρώτα του δοντάκια, πόσο καιρό μπορεί να πάρει αυτή η διαδικασία και πόσο επίπονη μπορεί να ειναι. Κάποιο μωράκι μπορεί να βγάλει ένα δοντάκι μέσα σε ένα βράδυ χωρίς να πονέσει, ενω για κάποιο άλλο μπορεί να είναι μια επώδυνη, χρονοβόρα εμπειρία. Πολλές φορές μπορεί να είναι εμφανής στο ούλο η μύτη απο το δοντάκι για μέρες, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις το δοντάκι εμφανίζεται ξαφνικά χωρίς καμία προειδοποίηση.

H διαδικασία της οδοντοφυίας τις περισσότερες φορές έχει να κάνει με κληρονομικούς παράγοντες, ετσι εάν ο πατέρας ή η μητέρα εβγαλαν τα δόντια τους αργά ή νωρίς είναι κάτι που επηρρεάζει την οδοντοφυία του παιδιού τους. Κατά τον μέσο όρο, το πρώτο δόντι βγαίνει οταν το μωρό ειναι περίπου 7 μηνών, είναι όμως δυνατόν να εμφανιστεί και πολύ νωρίς (3 μηνών) ή και πολύ αργά (1 χρονών) και σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις ακόμα και πολύ νωρίτερα ή πολύ αργότερα.

Συμπτώματα οδοντοφυίας

Τα συμπτώματα αυτά διαφέρουν απο παιδί σε παιδί. Εξαιτίας αυτής της διαφορετικότητας, γονείς και επαγγελματίες υγείας συχνά διαφωνούν οσον αφορά τα συμπτώματα και το πόσο επίπονη διαδικασία μπορεί να είναι. Η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει κάποια απο τα συμπτώματα που ισως να εμφανίσουν τα μωράκια που βγάζουν δοντάκια. Οι γονείς συνήθως συμφωνούν οτι κάποια ή και όλα αυτά τα συμπτώματα συμβαίνουν κατά την διάρκεια της οδοντοφυίας. Παρ’ολ’αυτά καλό ειναι να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν κάποιο απο αυτά κάνει την εμφάνισή του για να αποκλείσετε κάποια άλλη αιτία.

Πολλά σάλια

Περίπου στους 3 με 4 μήνες μπορεί το μωρό σας να εχει περισσότερα σάλια απ΄ότι συνήθως. Η οδοντοφυία προκαλεί έντονη  σιελόρροια σε κάποια μωράκια, ενώ σε κάποια άλλα πιο ήπια.

Ευερεθιστότητα

Καθώς το δοντάκι πλησιάζει στην επιφάνεια, τα ούλα του μωρού γίνονται ολο και πιο ευαίσθητα κι ετσι το μωράκι ειναι πιο ανήσυχο. Αυτός ο πόνος και η δυσφορία που νιώθουν ειναι συνήθως χειρότερη οταν βγαίνει το πρώτο δόντι και αργότερα οταν βγαίνουν οι γομφίοι (τραπεζίτες) λόγω του μεγάλου σχήματός τους. Αυτό συνήθως συμβαίνει γιατί τα μωράκια αρχίζουν να συνιθήζουν την αίσθηση της οδοντοφυίας και μαθαίνουν να ζουν μ’αυτή. Ομως επειδή κάθε παιδάκι αντιδρά διαφορετικά, ειναι δυνατόν το παιδάκι να είναι ανήσυχο και ιδιότροπο κάθε φορά που θα βγαίνει ένα δοντάκι.

Ερεθισμός στο σαγόνι

Είναι πολύ πιθανόν λόγω της έντονης σιελόροιας να προκληθεί ερεθισμός στο σαγόνι και γύρω απο το στόμα. Για να αποφύγεται κάτι τέτοιο σκουπίζεται απαλά και τακτικά το πηγούνι και το στοματάκι του.

Ξύσιμο του μάγουλου και τράβηγμα του αυτιού

Ο πόνος στα ούλα μπορεί να φτάσει μέχρι τα μάγουλα και τα αυτιά ειδικά οταν βγαίνουν οι γομφίοι. Γι αυτό πολλές φορές βλέπεται τα μωράκια σας να τραβούν τα αυτιά τους ή να τρίβουν τα μάγουλά τους.

Δαγκώματα και ροκανίσματα

Οταν το μωράκι βγάζει δόντια ειναι ικανό να δαγκώσει οτιδήποτε μπορεί να βάλει στο στόμα του. Η αντίθετη πίεση που ασκείτε οταν δαγκώνουν κάτι βοηθάει στο να ανακουφιστούν απο την πίεση που ασκεί το δόντι κάτω από το ούλο.

Διάρροια

Παρολο που πολύ γιατροί διαφωνούν γι αυτό το σύμπτωμα, ερευνητές και γονείς, ειδικά οι γονείς παρατηρούν μια ελαφριά διάρροια κατά την διάρκεια της οδοντοφυίας. Αν και σε μία πρόσφατη έρευνα που έγινε σε Νοσοκομείο των Παίδων στην Αυστραλία, διαπιστώθηκε οτι αυτό είναι το πιο συνιθισμένο σύμπτωμα της οδοντοφυίας, υπάρχουν πολλοί που θα συμφωνήσουν αλλά και θα διαφωνήσουν μ’αυτό. Πιστεύετε οτι ο λόγος που μπορεί να προκαλείται η διάρροια, ειναι η έντονη σιελλόροια, τα πολλά σάλια δηλαδή που τα παιδάκια καταπίνουν.

Χαμηλός πυρετός

Ο πυρετός ειναι ένα ακόμα σύμπτωμα που ομως οι γιατροί διστάζουν πολλές φορές να το συνδέσουν με την οδοντοφυία. Υπάρχουν πολλοί γονείς που θα διαφωνήσουν αφού πάντα βρίσκουν οτι τα παιδάκια τους παρουσιάζουν πυρετό οταν βγάζουν δοντάκι.

Βήχας

Ο έντονη σιελλόροια μπορεί να προκαλέσει περιστασιακό βήχα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας απο την στιγμή που το μωράκι δείχνει να ειναι καλά, δεν έχει κανένα σύμπτωμα κρυώματος και δεν έχει υψυλό πυρετό.

Διαταραχές ύπνου

Με τον πόνο της οδοντοφυίας που νιώθουν ειναι πολύ πιθανό το μωρό να ξυπνάει περισσότερες φορές κατά την διάρκεια της νύχτας, όταν ο πόνος γίνεται χειρότερος. Οι περισσότεροι γονείς συμφωνούν πως τέτοια νυχτερινά ξυπνήματα συμβαίνουν περισσότερο όταν βγαίνουν τα πρώτα δόντια και αργότερα με την εμφάνιση των τραπεζίτων.

Μετάφραση απο εδώ

ΠΗΓΗ: Γονεις-Παιδιά